Śląsk w sercu

Nie unika trudnych tematów i nie boi się stawiać niewygodnych pytań. O kondycji miejskich finansów, problemach szpitala, komunikacji, śląskiej tożsamości oraz sprawach, które wciąż czekają na realizację, mówi radna Katarzyna Irena Korek.

– Z jakimi planami wchodziła Pani na tę kadencję?

– Przede wszystkim z zamiarem naprawy finansów publicznych w Rudzie Śląskiej oraz zwiększenia przejrzystości w gospodarowaniu miejskimi pieniędzmi. Zależało mi i nadal zależy, aby radni i mieszkańcy mieli wiedzę i realny wpływ na miejskie fundusze i sposób ich wykorzystania.

Jednym z kluczowych problemów jest finansowanie oświaty. Edukacja jest inwestycją w młode pokolenie, jednak skala dopłat ze strony samorządu stale rośnie. W ubiegłym roku było to 196 mln zł, a w bieżącym już 204 mln zł. Przy budżecie miasta wynoszącym około 1,5 mld zł to ogromny wydatek a problem pogłębia nakładanie na samorządy kolejnych obowiązków bez jednoczesnego odpowiedniego dofinansowania. Dużym wyzwaniem pozostaje sytuacja Szpitala Miejskiego. Wielokrotnie zwracałam uwagę na nierówności wynikające z obowiązujących przepisów. Szpital funkcjonujący jako spółka prawa handlowego musi płacić odsetki za opóźnienia wobec kontrahentów, natomiast NFZ nie ponosi podobnych konsekwencji za opóźnienia w przekazywaniu środków placówce. Kolejnym tematem są ceny energii, gazu i ogrzewania mieszkań. Od 2017 roku nie zaktualizowano programu zaopatrzenia miasta w ciepło i media, płacimy jedne z najwyższych stawek za ogrzewanie w kraju. Czas by władze miasta i kraju włączyły się w tę sprawę.

W obszarze komunikacji siatka połączeń autobusowych nie nadąża za rozwojem miasta. Część nowych osiedli pozostaje wykluczona komunikacyjnie, a likwidacja połączeń tramwajowych nie doczekała się satysfakcjonującej alternatywy. I tu zwracam też uwagę na problem wyłączanego oświetlenia ulicznego przy drogach gminnych i osiedlach. Sytuacja trwa już kolejną kadencję, a bezpieczeństwo mieszkańców nie powinno być przeliczane na złotówki. Pojawiają się kolejne pytania: co z odwodnieniem Bielszowic, z zaopatrzeniem w ciepło po likwidacji KWK Bielszowice?

Niezmiennie moim planem jest budowa boiska i placu zabaw z prawdziwego zdarzenia dla dzieci z niepełnosprawnościami ze Szkoły Podstawowej nr 11 Specjalnej. Ile jeszcze lat trzeba prosić by udało się zrealizować dla nich tę inwestycję?

– Mamy półmetek kadencji. Co już udało się zrealizować?

– Przede wszystkim udało się ustabilizować i ochronić Szpital Miejski. Cieszę się, że udaje się utrzymywać jego funkcjonowanie przy wsparciu znakomitej ekipy medycznej i menedżerskiej. Wsparcie finansowe miasta musi jednak wzrosnąć, szpital jest ważniejszy niż Aquadrom. W kwestii transportu i infrastruktury kluczowym osiągnięciem są realne postępy w przywracaniu połączenia kolejowego (tzw. „Ligotki”). Reaktywacja linii Gliwice–Katowice wraz z budową nowych przystanków posłuży mieszkańcom Bielszowic, Halemby, Wirka oraz Kochłowic. Zauważam również pierwsze efekty systematycznego podejścia do pielęgnacji terenów zielonych. Choć nie we wszystkich dzielnicach prace postępują z oczekiwaną szybkością, to w skali miasta pojawiają się już pierwsze estetyczne „perełki”. Cieszy mnie także coraz bogatsza i bardziej różnorodna kulturalna oferta miasta. Mając Śląsk w sercu – jestem dumna z promowania śląskiej godki. Dziś godomy już nie tylko w urzędach, ale też w Śląskim Teatrze Impresaryjnym, gdzie regularnie wystawiane są spektakle po naszymu.

– Biorąc pod uwagę wieloletnią pracę w Radzie Miasta – co uważa Pan za swój największy sukces – za działanie o największym znaczeniu dla miasta?

– Moja pierwsza kadencja wiązała się z ogromem społecznej pracy. Działaliśmy całkowicie bez wynagrodzenia, tworząc samorząd oparty na Reformie samorządowej z 1990 roku. Właśnie na tym fundamencie wyrosły wszystkie moje późniejsze działania. Największą satysfakcję i powód do dumy daje mi utworzenie i nieprzerwane funkcjonowanie Szkoły Specjalnej nr 35 przy ul. Magazynowej. Było to moje pierwsze samorządowe „dziecko”. Ważne są dla mnie sprawy mieszkańców. Staram się im pomagać, doradzam a gdy trzeba, szukam wsparcia u innych osób. Nie szukam poklasku, nie relacjonuję każdej interwencji w mediach społecznościowych. Wolę, by o mojej pracy mówiły czyny. Na koniec chcę wyrazić swoją wdzięczność dla służb  miejskich, a szczególnie dla strażaków – zarówno z Ochotniczej (OSP), jak i Państwowej Straży Pożarnej (PSP). Zawsze mogłam na Was liczyć, nigdy mnie nie zawiedliście, to ma dla mnie ogromną wartość. Zachęcam mieszkańców by przekazywać 1,5% podatku przy rozliczeniu z fiskusem właśnie naszej OSP.

– Dziękuję za rozmowę.

Tekst i foto: BL